Powiedziano mi kiedyś, że jestem UPADŁYM ANIOŁEM. Słyszałam :
" ileż to we mnie dobroci, czułości, współczucia, ileż nienawiści oraz bólu "

Płacząca w ukryciu rozpościeram skrzydła by wzbić się ponad te lustrzane życie w którym większość dostrzega to co chce widzieć niż to co jest widoczne naprawdę!

Nastaje noc, za oknem pada deszcz a ja spoglądam na księżyc. Nagle trzask!!! Moją podłogę okryły odłamki szkła. Podnoszę jedno z nich i widzę w nim osobę kiedyś mi bliską, teraz zupełnie obcą Podnoszę kolejny odłamek, widzę w nim miejsce w którym uśmiech był codziennością a teraz jest CMENTARZEM MYCH WSPOMNIEŃ!!
Po mych policzkach spływają łzy, po co znów oglądam ten album i zadaje pytania? Przecież te zdjęcia kaleczą mą duszę, ranią me serce .
Czuję się jak niewolnica " własnej przeszłości " , jakby ktoś zamknął całe moje życie w ramce a w końcu miało być inaczej.


" Wsłuchana w ciszę, mówiąca bez słów, myśląca o niczym, żyjąca bez życia, zrodzona w umieraniu!! "


^^ Taka właśnie jestem. Gdy kiedyś obudzisz się w świecie snów, gdy magia umysłu nic nie pomoże, gdy mrok Cię otuli - wiedz, że będę blisko. Gdzieś tam na półce będzie stała w ramce moja podobizna, lecz to tylko będzie postać, wspomnienie kogoś takiego jak Ja ^^